दिगो विकासको विभिन्न आधारहरु मध्ये पर्यटन एउटा महत्वपूर्ण पक्ष हो । नेपालको लागि प्राकृतिक सुन्दरता पर्यटन विकासको हिसाबले वरदान नै मानिन्छ । धादिङमा विभिन्न औपचारिक फोरमहरुमा चल्ने छलफल बहसहरुमा जिल्लाको दिगो विकासको लागि कृषि र पर्यटनको विकासमा मुख्य जोड दिने अवधारणामा साझा निष्कर्ष निस्किएको पाइन्छ सरोकारवाला सबैको । विकास भन्नासाथ प्रथम चरणमा पूर्वाधार निर्माणको कुरा आउँछ । हामी अहिले नेपाल पर्यटन बर्ष २०११ को उत्तरार्धमा आइपुगेका छौं । धादिङ २०११ भरी पर्यटन क्षेत्रको विकासको लागि राष्ट्रिय अभियानसँग तादात्म्यता ल्याउने गरी कुनै पनि महत्वपूर्ण कामहरु भएनन् । भौतिक पूर्वाधार विकासको दृष्टिले हेर्दा राजनीतिक नेतृत्व र विकासे अड्डाहरु योजनाविहिन शुन्यतामा नै रहे भन्दा पनि अत्यूक्ति नहोला ।

यही पृष्ठभूमिका अहिले स्थानीय विभिन्न संघसंस्था र समूहहरुले पर्यटन प्रवद्र्धनको लागि केही काम गर्न थालेको देखिन्छ जुन समग्र जिल्लाको पर्यटन विकासको लागि प्रयाप्त त नहोला तर मार्गदर्शन भने बन्न सक्छ । जिल्लामा पर्यटन विकास गर्नेकुराहरु सबैको मुखमा झुण्डिए पनि यसलाई सोचे अनुसार अघिबढाउन नसक्नुमा केहि समस्याहरु छन् ।  नीति निर्माताहरुमा पर्यटन सम्बन्धी ज्ञानको कमी हुँदा प्रभावकारी योजनाहरु बन्न नसक्नु र बनेका योजनाहरुलाई पनि कार्यान्वयन गर्न नसक्नुले नै पर्यटनको विकास हुन नसकेको हो भन्ने कुरामा दुईमत छैन ।

यसरी नै सवै क्षेत्रबाट पर्यटन विकासको लागि हुने गरेका कामहरुलाई केवल छलफल, बहस र औपचारिकतामा मात्र सिमित नगरी कार्यान्वयनको प्रक्रियामा समेत लैजान जरुरी छ । त्यसको लागि सरकारी एवं गैरसरकारी सवै क्षेत्रले हातेमालो गरेर अघि बढ्न सकेमात्र जिल्लाको समग्र विकास सम्भव छ अन्यथा कथनी र करनीमा सामञ्जस्यता नभएसम्म धादिङमा पर्यटन विकासको सम्भावना प्रचुर मात्रामा रहेपनि त्यो सम्भावना मात्रै रहनेछ । त्यसैले अरुले गरिदिएन भनेर समयको बर्वाद गर्नुभन्दा आजैबाट हामी सवैले आ–आफ्नो ठाउँबाट लाग्ने प्रण गरौ । यसको लागि कसले र कहिले सुरु गर्ने भन्ने भन्दापनि सुरुवात आफैंबाट गर्नुपर्छ । सम्पादक